een dwaaltocht door weer en wind

De dood van een nachtvlinder

De dood van een nachtvlinder  http://www.warrelwater.nl/blog

Vroeger, toen ik….

Even wachten. Mooie overdenking: vanaf welke leeftijd is het geoorloofd om het woord ‘vroeger’ te gebruiken? Hoewel geoorloofd misschien niet het goede woord is. Geoorloofd, toegestaan, met permissie, daar krijg ik een beetje kriebel van. Maar je begrijpt wat ik bedoel.

Zoals ik in het vorige stuk al bewezen heb, bestaat er voor mij al een groot stuk vroeger. Als een appel met zo’n vier happen eruit gegeten. Zoiets.

Vroeger woonden we in het bos. In mijn herinnering was ik altijd buiten. Hutten bouwen onder de struiken, ik herinner me in bijzonder een hut onder de rozenbottelstruik. Ik weet echter niet meer of ik specifiek dol was op kriebelige beesten.

Terug naar het heden. Onze dochter is er in ieder geval dol op. Als het kriebelt, kruipt, swiebelt en slijmt, dan wordt het opgepakt. Vooral wormen. Natuurlijk.

Ze heeft een huisdier, een vlieg, en die heet Harry. Dat dat telkens een andere vlieg is, dat snapt ze wel. Het is een soort identiteit, de vlieg als eenheid, als een boeddhistische wijsheid.

Zo wordt iedere geleedpotige met respect behandeld.

En ze heeft een gelijkgezinde getroffen. Ze hebben gelijk maar afgesproken te trouwen. Met grote bewondering, zelfherkenning en inleving kijkt ze op naar het jongetje met zijn knuisten vol beestjes.

Zo kwam het dat de nachtvlinder, die in een nazomernacht de dood vond in het meisje haar slaapkamer, een geschenk moest zijn voor haar echtgenoot in spe.

Het arme beest is ‘waarschijnelijk overleden doordat er iemand op heeft gestampt, want het was donker’.

Er wordt zonder twijfel goed voor de arme ziel gezorgd, een goed hiernamaals, in de vensterbank van een andere slaapkamer, die van de dierenvriend.

de dood van een nachtvlinder  http://www.warrelwater.nl/blog

RelatedPost

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge