een dwaaltocht door weer en wind

Klein en plat ~ Rubriek geitenwollen jurk

Wat is klein? Klein. Juist.

Vanuit mijn perspectief. Het perspectief mens. Even generaliseren. Een mier is klein. Een spin is klein, maar soms ook groot – als hij in je hals kruipt. Een mandarijn is ook wel klein. Een sinaasappel niet. Vind ik niet klein. Maar veel honden vind ik wel klein. ‘Een vlo aan een touwtje’, zeiden mijn zusje en ik vroeger altijd. Ons perspectief was DE newfoundlander, een berenkind aan een kabel. Ik heb een herinnering aan het berenkind dat als een idioot begon te draven, waarbij ik aan het andere eind van de kabel op mijn buik, met een mond vol zand, over het strand voortgetrokken werd.

Een pen is klein, een tafel groot, een stuk zeep – geen idee. Een navel klein, walnoot klein, armband klein, oog klein, wang groot.

Als ik geen referentiekader neem, zet ik alles chronologisch op volgorde van grootte. Dan zou ik zeggen dat klein wel ophoudt bij de grootte van een volwassen mensenhoofd.

Echter mensen denken in hokjes. Ook ik, blijkt – dat is nou jammer. En een hokje geeft een kader een ’n o r m a a l’. Een gemiddelde in de categorie.

Nu wil het geval dat ik, in mijn hokje, in de categorie MENS, klein blijk. Wacht, ik stel de categorie nog even bij, jaaa, maak hem nog wat nauwer. De categorie Nederlands volwassen MENSCH. Hoewel sommige kinderen ook heus groter zijn dan ik. Maar toen ik in het lokale Chinese restaurant werkte, was ik soms zelfs groot, viel ik in ieder geval niet buiten de boot.

Zo, dat hebben we geanalyseerd. Fijn. Een stapje verder: in zo’n hokje heerst ook nog een irrelevante overtuiging. Oi, al schrijvend begint het me te kriebelen! Ja, ik zal als ontbox-activiteit een hok creëren! Een fictief grotemensenhoofdhok met een irrelevante waarheid! Zo. Die parkeer ik even.

Die irrelevante overtuiging is de waarheid van het hok. Bij binnenkomst moet je tekenen dat je kennis hebt genomen van deze waarheid.

De waarheid van het Nederlands-Volwassen-MENSCH-Hok is ‘iedereen streeft langheid na’. Ja. Langheid. We zitten in de geitenwollenjurk-rubriek met de waarheid ‘gek is goed’, dus ik mag. Dus iedereen in het Nederlands-Volwassen-MENSCH-Hok heeft bij binnenkomst (ik zou zeggen vanaf een jaar of één, waar wat meer bewustzijn om de hoek komt kijken) kennisgenomen van ‘langheid is vetcool’.

Zo bevond ik mij recentelijk nog in de nabijheid van een heel lang MENSCH. Op hakken. Daaruit durfde ik al op te maken dat dit lange individu haar ultieme doel, nog langer worden, actief nastreeft. En vanuit haar in drievoud ondertekende overeenkomst inzake ‘pumpup the shortness’ kon ze mij vertellen dat ik, zoals al gevreesd, inderdaad errug klein ben. En vol inleving en sympathie, zich helemaal verplaatsend in mij, de korte MENSCH (ik observeerde mij daar een zich ineenkrimpelende vooroverbuigende lange MENSCH), vertelde ze me dat ze, als-ze-mij-was ….. ze toch zeker hakken aan zou doen. Neeee, als zij toch zo klein als ik was, zou ze toch ZEKER altijd hakken aan doen. Want… want… want… waaaaannnt… dat staat toch in de diclaimer?

‘Wij van het Nederlands-Volwassen-MENSCH-Hok waren ons vrij van en geven geen enkele garantie inzake de kleine mensch zonder hakken. Wie zonder hakken met de kop onder het maaiveld lopen wil, is geheel aangewezen op zichzelf. Wij nemen geen verantwoordelijkheid en zijn niet aansprakelijk voor alle onfortuinlijke gevolgen.’ Gelukkig kan ik me daar wel in vinden.

Klein en plat  http://www.warrelwater.nl/blog

Nieuwsgierig? Lees ook:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge